Sinds een paar dagen ben ik weer op m’n favoriete Griekse eiland, Kythira. Ik kom daar vanaf 1992 met regelmaat. Voor wie wil weten waar Kythira ligt. Het eiland ligt op 1,5 uur varen vanuit het havenstadje Neapoli (Laconië) in de zuidpunt van de Peloponnesos. De afstand Athene-Neapoli is ruim 300 kilometer.

Op Kythira verblijf ik al vele jaren aan de oostkant van het eiland, in het kleine vissersdorpje Avlemonas. Ik heb daar een aantal jaren geleden een mooi appartement gevonden met uitzicht op zee en het haventje. Het is er rustig en dat is een reden om er steeds terug te keren. De autochtone bewoners van het dorpje zijn vissers en dat zijn er inmiddels niet veel meer. Het dorp moet het nu meer van het toerisme hebben. Door de jaren heen zijn er kleinschalig een aantal vakantieappartementen gebouwd. In het vakantieseizoen (juni t/m september) staan de toeristen centraal. Er zijn een paar restaurantjes en een kleine supermarkt. Voor de ‘rustzoekende’ toerist is het er goed toeven.

Het plan deze vakantie is om weer de nodige trails op het eiland te lopen. De meeste uitgezette routes op het eiland heb ik inmiddels afgestruind. Het blijft daarom een uitdaging iets nieuws te vinden. Zo vond ik deze keer op de kaart een route die ik nog niet had gelopen. Na een paar dagen van bijkomen heb ik vanochtend de wandelschoenen aangetrokken om deze route van Avlemonas naar Diakofti (6 kilometer) te lopen. De route bestaat al sinds 2017 en is genaamd ‘Petros Kalligeros’- trail. Mijn eerste gedachte was welke heilige is er van stal gehaald om deze trail naar te vernoemen. Een zoekslag op internet leerde mij dat de trail is vernoemd naar de te vroeg overleden eigenaar van de dorpswinkel in Avlemonas. Ik heb de man niet gekend maar dat zijn naam verbonden is aan deze trail vond ik een mooi initiatief. In deze trail leeft zijn naam voort…..

Het werd een pittige wandeling langs de oostkust van het eiland. Een pad met het nodige stijgen/dalen, rotsen en steenslag. Soms goed begaanbaar en soms niet meer dan een geitenpaadje. Omdat ik na lange tijd, kennelijk één van de eersten was die de trail afliep moest ik veel spinnendraden verwerken. Het uitzicht was prachtig en de natuur stond in volle bloei. Met kruidige geuren in m’n neus en om me heen kijkend, ging ik al struikelend over de stenen ook nog een keer onderuit. Het vervolg van de trail moest ik meer naar de grond kijken en beter opletten. Na ruim 1,5 uur stond ik aan de kust in het plaatsje Diakofti. De keuze was dezelfde route terug of naar Avlemonas lopen langs de doorgaande weg, een slingerweg de hoogte in. Dezelfde route terug daar ben ik niet van. Het werd dus bijna 9 kilometer lopen via de doorgaande weg. Dat ging prima. Tegen de middag was ik weer terug bij het appartement. Tijd voor opfrissen, koffie drinken……en een blog schrijven.