De kogel is door de kerk. Met ingang van 1-1-2024 stop ik officieel met werken. Met een arbeidsverleden van meer dan 49 jaar gaat de spreekwoordelijke ‘pet’ aan de kapstok. Hierdoor komt er tijd voor andere dingen. Wat precies daarin moet ik nog wel aantal keuzes maken. Ik heb veel interesses, wensen en een ‘to-do lijstje’. De goede keuzes maken dat wordt nog wel een uitdaging. Ik ga binnenkort een cursus volgen waarmee ik hoop te beoordelen wat wel/niet reëel is. Het stoppen met werken brengt in ieder geval tijd om meer te ontspannen. Dat betekent dat ik mijn plannen voor een aantal lange afstandswandelingen in 2024 kan gaan uitvoeren. Met trainen ben ik al een tijdje begonnen en daarover heb ik al meerdere blogs geschreven. Gisteren heb ik een lange wandeling gemaakt in en rond mijn woonplaats Almere. Ik vind Almere een prima stad om te wandelen. In de stad is veel groen en aan de randen zijn meerdere mooie natuurgebieden. Die natuur is vanuit de woonwijken eigenlijk nooit ver weg. Om een indruk te geven, ik ben gisteren gelopen door Pampushout, langs het Markermeer, de Lepelaarsplassen, het Wilgenbos, het Bos der Onverzettelijken en het Beatrixpark. In totaal heb ik 27 kilometer gelopen en ben ruim vier uur onderweg geweest. Zo’n afstand is dan een training voor de langere etappes tijdens de lange afstandswandelingen. De meeste etappes liggen rond de 20 kilometer met dus een aantal uitschieters naar boven. Ik heb met name gekozen om een lang stuk te lopen langs de Oostvaardersdijk. Met het doel om te wennen aan die eindeloze lange wegen, die ik ook onderweg in Duitsland en Zweden/Noorwegen ga tegenkomen. Thuis gekomen voel ik mijn voeten en spieren wel. Na een warme douche gaat dat beter. Ik blijf verder op de dag merken dat ik wel een behoorlijke inspanning heb geleverd. Vanochtend bij het opstaan zijn de spieren nog wel wat gevoelig. Die spieren warmen weer op bij een fietstocht van zes kilometer. Ik voel me weer kiplekker.