Vandaag (15-09) laat ik Noordoost Friesland achter mij. Ik ga verkassen naar het Waddenland in Groningen. Op deze vroege zonnige zondagmorgen is het geen straf deze route met de auto te rijden. Het is rustig en ik kan genieten van de omgeving om mij heen. Ik rijd langs het Lauwersmeer en in Lauwersoog, rijd ik de provincie Groningen binnen.

Ik start vandaag in het dorpje Hornhuizen. Een klein dorpje achter de dijk van de Waddenzee. Ik parkeer de auto bij de kerk. Rond 09:30 heb ik de wandelschoenen aan en de rugzak op m’n rug en ga ik van start.

Ik loop weer met de uitgeprinte routebeschrijving in de hand. Ik denk dat ik de te volgen routepaaltjes en de verwijzingen wel snap inmiddels. Dat was deze route toch weer wat te overmoedig ingeschat. Ik heb wel weer een aantal honderden meters met vraagtekens in m’n ogen rondgelopen en de vraag op m’n lippen ‘hoe moet ik verder’. Ik moet het dan zelf oplossen via de website van Het Ziltepad of met google maps als goede tweede. Hoe verder ik kom vandaag hoe meer het gaat kloppen. De werkelijkheid onder m’n voeten klopt met het papier. Nou mooier kan ik het niet hebben……..

Na zo’n 10km lopen, ik ben dan in de buurt van het plaatsje Broek, is er tijd voor pauze. Langs het fietspad drink ik een kop koffie en koel ik mijzelf af met een paar slokken water. De zon schijnt behoorlijk en er komt het nodige zweet los. Hierna moet ik nog zo’n 5km lopen. De route loopt verder langs de doorgaande weg. Wat opvalt is dat het hier druk is met motorrijders. Kennelijk ook voor hen een mooie omgeving.

Rond 12:00 uur ben ik weer terug bij de kerk van Hornhuizen. Rugzak af en schoenen uit. Daarna eet ik mijn meegenomen boterhammen op met de tweede kop koffie vandaag.

Zo’n 45min later verlaat ik Hornhuizen met de auto. Ik maak een tussenstop in Leens bij de Jumbo en ga dan op weg naar camping De Horizon in Molenrij (bij Kloosterburen). Het is 15min rijden. Als ik aankom staat mijn naam al op het bord, met daarachter Hut 3. Ik heb een hut gehuurd voor de komende nachten. Deze hut staat achterop het terrein en grenst aan twee zijden aan de akkers. Een prachtige plek.

Tijdens het lopen was het grotendeels zonnig met een temperatuur van tegen de 20gr. Ik heb 15km gelopen en ben inclusief pauze 2:55u onderweg geweest.

Ik sluit af met een relativerend woord van Goethe: “Und niemand weiss, wie weit seine Kräfte gehen, bis er sie versucht hat” (vertaling: En niemand weet hoever zijn krachten reiken, totdat hij ze geprobeerd heeft). Dat geld ook voor mij een beetje.

Ik heb de afgelopen periode ter voorbereiding op een lange wandeltocht getraind in mijn eigen vertrouwde omgeving. Dat is niet uitdagend en navigeren is daar niet echt moeilijk natuurlijk. Je kunt bij wijze van spreken lopen met de ogen dicht. Nu merk ik, net als in het weekje in de Achterhoek, dat die navigatie wezenlijk is. Om niet fout te lopen moet je regelmatig stoppen om je plaats te bepalen en de goede keuze te maken. Dat stoppen en weer op gang komen kost veel energie. Verder kom ik tot de conclusie dat bij meerdaagse wandelingen met een rugzak, qua kilometers 20km voor mij als dagetappe nu wel de uiterste grens is. Als ik daar dus meerdere dagen overheen moet, moet ik daar meer voor trainen of de route hierop aanpassen……… Ik ga eens nadenken hoe ik dat ga aanpakken.