Vanochtend iets vroeger opstaan. Als ik naar buiten ga is te zien dat de nacht koud is geweest. Er ligt rijp op het gras en de ruiten van de auto’s zijn bevroren. Het ontbijt is klaargezet om 7:30u. De tafel is gedekt in de kelder bij Frau König. Samen met nog een gast is dat de tweede ronde. De eerste gasten (werklui) zaten om 06:00u al te ontbijten. Een ontbijt waar je niets aan te kort komt en deze keer met koffie en een eitje. Nog een broodje klaargemaakt voor onderweg. Frau König (81jr) zat vol verhalen over haar twee zoons en over de DDR-tijd. Haar man Klaus is kort na zijn pensioen op 66j leeftijd overleden. Toch bijzonder als mensen zo hun levensverhaal aan voorbijgangers zoals ik vertellen.

Rond 08:30u wordt het tijd om op te stappen. De volgende etappe ligt voor me en ik ben benieuwd wat de dag van vandaag zal brengen.

Tot aan Weissenberg gaat de wandeling door de velden. Kort na Weissenberg verandert de omgeving en ga ik een natuurgebied in het Grödlitzer Skala. Een wat heuvelachtig bosgebied waar ik een aantal kilometers langs het Lobauer wasser (riviertje) loop.

Over deze brug gaan vele verhalen. Hij zou smal zijn en geen leuning hebben. Het viel dus wel mee. Wat niet meeviel was de wandeling langs het riviertje. Het pad was afwisselend goed/slecht begaanbaar. Met slecht begaanbaar, bedoel ik hoogteverschillen, versmallingen, grote boomwortels en zelfs het passeren van omgevallen bomen. Uiteindelijk houdt dat allemaal op en dan loop je over een grasweide een liefelijk dorpje in. Maar dan…..

Het laatste deel van de etappe is een afwisseling van velden en bossen. Licht heuvelachtig. Soms is de ondergrond gras en daar ben ik toch geen fan van. De wandelstokken doen het daar niet goed op.

Het slot van de etappe (6km) loopt parallel langs de spoorlijn van Dresden naar Görlitz. Tot aan Kubschütz heb ik de spoordijk aan mijn linkerhand. In Kubschütz aangekomen is het nog 1km naar het overnachtingsadres in Baschütz. Ik heb een kamer geboekt in een Reiterhof. Tegen 15:00u ben ik daar. Beneden staan de paarden en is een binnenbad, boven een aantal kamers. Na het afdoen van mijn rugzak kan ik eigenlijk gelijk doorlopen naar mijn kamer.

Ik heb vandaag tussen Melaune en Baschütz 25,3km gelopen. Dat merk ik wel aan mijn voeten. Geen blaren maar toch….. Met een nachtje rust moet dat weer OK zijn. Het was vandaag een zonnige dag, eerst een koude start maar later kon ik toch mijn sportjack uitdoen. Temperatuur vandaag tussen de 8- en 15gr. Kortom het wandelweer is en blijft goed ook als ik naar de vooruitzichten kijk voor de komende dagen.

Vandaag meerdere lopers gezien. Dat begon al bij het ontbijt, een vrouw uit Dresden die 4 etappes loopt t/m zondag. De drie anderen ben ik gepasseerd en dan volstaat een groet.

Het lopen is voor mij zo ontdek ik nu bij wat zwaardere inspanning vooral een fysiek proces. Het gaat er toch vooral om de ene voet voor de andere te krijgen. Het gewicht van de rugzak brengt dan wel een aantal beperkingen met zich mee. Het heeft invloed op de wandelsnelheid en de afstand die nog comfortabel aanvoelt. Als je dan na zo een dag wandelen lekker onder een warme douche staat en het zweet afspoelt, dan is er ook tijd om de gedachten wat te laten gaan.

De overnachting voor morgen is geregeld in Crostwitz (Pilgerherberg) en ja daar is een warme maaltijd + ontbijt bij inbegrepen. Vanavond staat er brood met worst op het menu. Met een kopje koffie. Die koffiezakjes gaan wel hard. Dat is waarschijnlijk mijn eerste aankoop zodra ik een supermarkt tegenkom. Wat dat betreft, winkels in de dorpjes op het platteland van Duitsland (Sachsen) zijn er haast niet. De inwoners moeten daarvoor naar de grotere steden. Verschraling noem je dat.

Dat was het voor vandaag. Morgen weer verder. De quote van de dag: “Het leven is niet wachten tot de storm voorbij is, maar leren dansen in de regen.”