Gistermiddag aangekomen in Crostwitz in de ‘Pilgerherberge’. Een doorgangshuis voor wandelaars op de Via Regia (Ökumenischen Pilgerweg). Per jaar blijven gemiddeld zo’n 350 wandelaars in de Pilgerherberge slapen, veel meer wandelaars maken er een rustplaats van en lopen weer verder na een kop koffie/thee met een plak cake erbij. De organisatie is handen van twee vrouwen Monika (eigenaar van het huis) en Maria (de bedrijfsleider). Zij worden ondersteund door vrijwilligers die de opvang/verzorging van de wandelaars op zich nemen, voor 14d of een maand. Zo iemand noemt zich ‘hospitalero’ een begrip afgeleid van de Spaanse Camino.

Na het eten van een eenvoudige maaltijd werd er gisteravond nog lang doorgepraat. Iedereen kon vertellen waar hij vandaan kwam en wat hij/zij had gedaan. Aan het einde van de avond ging bij allemaal het lichtje wel uit en werd er geslapen. Vanochtend was het weer op tijd opstaan om 08:00u zaten wij aan het uitgebreide ontbijt. Aan het einde van het ontbijt nam Monika nog officieel afscheid van ons. Ieder kreeg twee ansichtkaarten en een speldje van een lindeboom, met blauw, rood, wit. Dat is het symbool van de Sorbische gemeenschap. Verder mochten we een spreuk uit een trommel trekken en die aan elkaar voorlezen. Ik zal die van mij aan het eind van de blog opnemen.

Na 09:00u werd het afscheid serieus. Er kon betaald worden, daarna wilde Monika ons nog op de foto zetten en een zegen voor onderweg meegeven.

Na het uitspreken van de zegen van St. Patrick gingen wij op weg. De eersten moesten na 5m al stoppen om te roken. Ik ben doorgelopen richting Kamenz, een wat grotere stad op ongeveer 15km afstand. De route ging vandaag grotendeels over landwegen, tussen de velden door. In Panschwitz liep een deel van de route over het terrein van het klooster St. Marienstern. Ook daar slapen veel wandelaars. Ik vond het wat minder aantrekkelijk bij de nonnen.

Kort voor Kamenz (6km) heb ik voor de eerste keer gepauzeerd. Een bak koffie en weer verder. De weg naar Kamenz ging over recent aangelegde voet- en fietspaden. Kort voor het centrum van Kamenz was het weer klimmen geblazen eerst een behoorlijke heuvel en toen nog een steile trap om in het hoger gelegen centrum te komen. Op het centrale marktplein heb ik nog een keer gerust van het klimmen met een broodje en koffie. Toen ik weer wat bij gekomen was ging de route verder, de stad uit richting de Lessingturm. Om daar te komen lag er een hele klim in het verschiet. Het ‘kopje van Bloemendaal’ was er niets bij. Tjonge jonge jonge, ik kom terug als een berggeit. Boven gekomen moest ik toch wel even bijkomen op een bankje.

Toe ik was bijgekomen kon ik mij opmaken voor het slotakkoord van deze dag nog ongeveer 5km naar het dorpje Schwosdorf. Daar ga ik overnachten in een andere Pilgerherberg. Duidelijk was wel dat het beste er op zat vandaag. De laatste km’s gingen moeizaam. Bij een blokhut 1,5km voor Schwosdorf nog even de zak afgedaan en water gedronken. Toen ging het wel weer, nieuwe energie. Je weet dat je er bijna bent. Bij de Pilgerherberg aangekomen moest ik bellen. Ik kreeg wat aanwijzingen en kan met de sleutel naar binnen. Toch wat vreemd, je komt aan in een leeg huis kan een slaapkamer uitzoeken en verder je eigen ding doen. Voor mij eerst douchen en een wasje. Di hang nu lekker te drogen.

In deze Pilgerherberg is het in ieder geval qua drinken goed geregeld. Je kan thee/koffie maken, er is bier/wijn in dusdanige mate aanwezig dat je er in kan baden. Verder is het mogelijk een maaltijd klaar te maken. Voor mij wordt het vandaag een maaltijd van droge ingrediënten, het water erop schenken en je hebt iets met pasta of rijst. Morgen kan ik hopelijk wat boodschappen doen.

Nou het is weer een aardig verhaal geworden. Het was vandaag ook in Duitsland Moederdag. Daar was in de Pilgerherberge ook aandacht voor. De vijf moeders kregen een lekker bonbon. In Duitsland is de Muttertag een familiedag. Het viel mij op dat er veel familie’s aan het wandelen waren met als afsluiting een bezoek aan het terras van een horeca-gelegenheid.

Hoe was het weer vandaag. De dag begon nevelig/bewolkt maar niet koud en wel droog. Onderweg wisselden wolken en zonneschijn elkaar af. Op een gegeven moment heb ik toch mijn sportjack uitgedaan. Dat was goed te doen. Ik ben ruim 4 uur onderweg geweest en heb vandaag in totaal 23,3 km gelopen.

Tot slot de tekst nog die ik vanochtend uit de trommel haalde: “Tu deinen Leib etwas Gutes, damit die Seele Lust hat, darin zu wohnen”. (Teresa von Avila). Vrij vertaald doe iets goeds voor je lichaam, dan krijgt je ziel het verlangen daarin te leven. Ik vertaal het voor mijzelf dat als je fysieke- en geestelijke gesteldheid met elkaar in harmonie zijn dan maakt dat het leven een stuk aangenamer. Ik besef mij ook dat velen daar ongewild mee worstelen omdat het fysieke of geestelijke of beiden niet in harmonie zijn. Dat kan een hele strijd zijn.