Vanochtend word ik vroeg wakker in een verder lege Pilgerherberg. Een nacht op een matje dat had ik niet geoefend. Laat meteen maar duidelijk zijn mijn voorkeur heeft een echt bed. Het campinggevoel komt bij mij op vanochtend. Niks mis mee hoor maar dat had ik tot nu toe nog niet meegemaakt. Ik doe de dingen die ik moet doen om te kunnen vertrekken. Rond 08:00u stap ik naar buiten. Draai de deur op slot en stop de sleutel in de brievenbus.

Het is nog vroeg en weekend dus het is stil langs de wegen. Ik verlaat het dorpje Börln zonder een mens tegen te komen. Het is weer een dag tussen de eindeloze akkers lopen. Af een toe een dorpje in het verschiet. Ik passeer Dornreichenbach en ga richting Körlitz. Op weg naar Körlitz heb ik van de weidsheid een paar foto’s gemaakt. Mij fascineert die enorme ruimte in Duitsland vaker als Nederlander zijn wij dat niet gewend.

Dan loop ik vanuit de velden het dorpje Körlitz binnen. Kort voor het dorpje staat dan:

Nog iets over die vrede. Ik ben van de generatie die in vrede is opgegroeid en die geen directe herinneringen hebben aan het meemaken van een oorlog. Opgevoed met de ‘koude oorlog’ en daarna het wegvallen van het ijzeren gordijn. Nu 80 jaar na het einde van WOII is de oorlog weer terug op het Europese continent. Al enkele jaren wordt er weer landje-pik gespeeld op zo’n 1.500km van onze grenzen. De geschiedenis wordt geweld aangedaan.

In Körlitz ben ik na twee uur lopen halverwege de route van vandaag. Ik stop voor een kop koffie. Wat mij opviel is dat de route al enkele tijd samenloopt met het ‘Lutherpad’. Dat pad is ook een wandelpad en loopt deels door Sachsen en Thüringen. De kerkhervormer Maarten Luther heeft veel moeten lopen buiten de grote steden omdat hij daar niet veilig was. Deels herinnert het huidige Lutherpad daaraan.

Na een kop koffie stap ik weer op. De laatste 7km naar Wurzen gelukkig een prettige route want op al die landpaden van de afgelopen dagen zijn mijn voeten wat gevoelig geworden. Ik loop op een prachtig pad.

Drie kwartier later ben ik in Wurzen. Het is nog voor 12u, dus bij de eerste beste bakkerij die ik in het stadje tegenkom ga ik aan de cappuccino met aardbeiengebak. Even weer wat energie opdoen. Er was geen ontbijt vanochtend en alleen op een energiereep en een kop koffie hou je dit niet vol. Ik bel met de eigenaresse van het pension waar ik overnacht en kondig aan dat ik er binnen 30m ben. Ik loop naar het centrum van Wurzen (Marktplatz) waar het pension ligt. Binnen in het pension mag ik weer naar de 2e etage met een dakkamer. Terwijl ik dit typ (16:25u) stroomt de regen over het dakraam. Gelukkig hoef ik niet meer te lopen vandaag.

Nog even wat wetenswaardigheden vastleggen over de route van vandaag. Ik ben gelopen van Börln naar Wurzen. De afstand is ongeveer 16km die ik in ruim 3u heb afgelegd. Het blijft fris in dit deel van Duitsland, tussen de 12- en 15gr. Het is de hele weg droog en de zon wordt afgewisseld met wolken. In de middag regent/onweert het wel een paar keer maar ik zit lekker binnen.

Na aankomst in het pension heb ik mij gedoucht en weer de noodzakelijke was gedaan. Daarna nog wat boodschappen bij de supermarkt. Ik kan er weer tegen. Morgen op weg naar een grote stad, Leipzig. Ik loop tot de oostelijke stadsrand en heb daar een hotel gevonden. Morgen kijk ik hoe het verder gaat want Leipzig was mijn eerste doel. Ik heb nu zo’n 185km gelopen.

Ik sluit af met de quote van de dag: “Het geluk van het leven hangt af van de kwaliteit van je gedachten.” Ik vind dat gedachten daarop een mate van invloed kunnen hebben maar de vraag is wel in hoeverre dat allesbepalend is. Daarnaast is geluk in het leven een nogal divers begrip en zeker niet voor iedereen hetzelfde te duiden. Dit is er één waar je op kunt kauwen…..

Morgen verder……..🥾