Een nieuwe dag. Ik ben vandaag vroeg wakker en kan rustig wassen en aankleden. Hierna kan ik ontbijten. In de ontbijtzaal is het aanmerkelijk rustiger dan gisteren. Er zijn kennelijk meer mensen die meer nachten hier overnachten. Een aantal gezichten heb ik eerder bij het ontbijt gezien.

Na het ontbijt bel ik met Jos. Die is net met de trein in Utrecht aangekomen. Daar is ze uitgenodigd om de verdediging bij te wonen van de Master Thesis van onze zoon Simon. Later die ochtend krijg ik een appje dat hij geslaagd is en dat hij in juni zijn diploma krijgt. Gefeliciteerd!

Rond 10:30u verlaat ik het hotel en ik loop naar de bushalte aan de Gothaer Strasse. De bus brengt mij naar het dorpje Hastrungsfeld. Hier ben ik twee dagen geleden gestopt met wandelen. Nu ga ik het laatste deel van die etappe tot in Wutha-Farnroda lopen. Dat wordt wel een deel klimmen want ik moet over de Grosser- en Kleiner Hörselberg.

De eerste paar kilometer heb ik nodig om op de Grosser Hörselberg te komen. Over verschillende paden en via het bos sta ik uiteindelijk boven. Het is best pittig. Dat wordt dan wel beloond met een mooi uitzicht.

Op de berg staat een restaurant. Daar is het alleen angstvallig stil en er is geen klandizie te zien.

Dan loop ik maar door….

Uh, rechtsaf hoor daar gaat het pad weer verder. Er moeten weer de nodige meters gedaald worden op paden met uitstekende stenen en uitgegroeide boomwortels. Die beide zaken waren wel het thema van de rest van de route. Uitkijken geblazen want je ligt zo op je gezicht. De route gaat op en af en dat kost menige zweetdruppel. Pas ter hoogte van Wutha komt de Kleiner Hörselberg tevoorschijn. De klim is veel venijniger dan de eerste berg. Het lijkt wel traplopen zo steil en als ik boven ben komt het ‘melkzuur’ (lactaat) uit mijn oren. Dat merken de spieren in mijn lijf wel.

Inderdaad nog een paar km over zulke paadjes en dan is er nog een plateau boven Wutha.

Na dit laatste plateau gaat de route met grote stappen naar beneden over een soort van trap. Gelukkig is de ondergrond droog en is er houvast. Ik kom veilig beneden. Een natte ondergrond maakt deze afdeling risicovol schat ik zo in. Beneden aangekomen moet ik nog weer even spoorzoeken hoe ik weer terug in het dorpje Wutha. Zowel Komoot als Google maps zijn de weg kwijt. Op gevoel vind ik de weg terug ook nog wel…

Na bijna 2u wandelen sta ik weer bij het hotel. Het is vandaag prima wandelweer. De wolken hadden de overhand maar af en toe kwam de zon er bij. Het is de hele weg droog geweest bij een temperatuur van maximaal 16gr. Nog even voor de statistieken ik heb in totaal bijna 10km (9.85km) gelopen in ruim 2 uur. Het was al met al een pittige tocht. Ik ben blij dat ik dit niet heb hoeven lopen afgelopen dinsdag dan was het echt afzien geworden.

Het aantal gelopen km’s staat hiermee op iets meer dan 260km. Misschien kan ik er volgende week nog wat aan toevoegen. Voor mijn gevoel is dit wel wat ik in mijn mars heb. Na de wandeling van vandaag merk ik dat weer energie krijgen langer duurt. Ik laat het allemaal nog maar wat bezinken en kijk wel wat er nog naar boven komt.

Morgen vast wel een dagelijkse wandeling in de richting van Eisenach als ik er niet helemaal kom is het ook goed. Ik ken de stad Eisenach al van eerdere bezoeken. Dus daar ligt de uitdaging niet. Ik sluit af met de quote van de dag: “Soms is niets zeggen het beste antwoord.” Dat zijn van die waarheden waarmee je wel ervaring opdoet in het dagelijkse leven. Zeker als de confrontatie met de ander scherper wordt dan je wenst en ieder antwoord weer een tegenreactie oproept. Een streep zetten en niets meer zeggen is dan een oplossing.

Morgen verder…….