Sinds iets meer dan een maand heb ik een nieuwe woonplaats. Na alle verhuisperikelen komt er voor mij weer tijd om de wandelschoenen wat vaker aan trekken. De afgelopen weken heb ik al de nodige wandelingen gemaakt rond mijn nieuwe huis in Emmeloord-West.

Wat opvalt is het vele groen en de waterpartijen in de woonwijken. Verder is het platteland nooit ver weg. Als je in de groene omgeving loopt heb je direct het idee in een bosrijke omgeving te zijn. De rust en het geluid van de vogels voeren daar de boventoon.

De afgelopen twee weekenden heb ik op zaterdag een ronde om Emmeloord heen gelopen. Wat langere afstanden tussen tussen de 17- en 19 kilometer.

Bij die rondes wordt ook duidelijk dat ik nu midden in een agrarisch gebied woon. Langs de fietspaden waar ik overheen loop rijgen de akkers zich aaneen. Onderweg valt mij de bedrijvigheid op van allerlei landbouwvoertuigen die druk bezig zijn om de aardappels en uien uit de grond te krijgen. Het vermelden waard is dat overal waar je in Emmeloord loopt, de Poldertoren op De Deel zichtbaar is. Dus verdwalen is eigenlijk onmogelijk.

Zo krijg ik gelukkig weer kilometers onder de schoenen. Mijn avonturen met het maken van lange afstandswandelingen zijn goed bevallen en moeten een vervolg gaan krijgen. Dat zal op de kortere termijn deels in Nederland en Duitsland zijn. Iets verder weg denkend, de plannen om in Zweden en Noorwegen te gaan lopen heb ik nog niet afgezworen.

Aan het einde van deze maand heb ik twee weken rust. Dan heb ik tijd om de vakanties en wandeltochten voor het komende jaar te plannen. Zo krijg ik ook weer zicht op de trainingskilometers die er gemaakt moeten gaan worden.

Vandaag is de quote van de dag weer passend. Zeker qua plannen ben ik wel eens te voortvarend en moet dan doelen achteraf weer bijstellen. De quote geeft mij houvast “Niet alles hoeft nu. Sommige dingen bloeien pas als je er klaar voor bent.”

Tot slot een AI-cartoon van een eigen foto. AI geeft de titel: ‘Oude man op pad in bos’. Ik laat het daar maar bij.

Vandaag staat etappe 2 op het programma. De start is in Oudega en het eindpunt Hindeloopen. Daartussen ligt een route van ongeveer 18km die ik onder zolen ga brengen. Op weg naar Oudega regent het nog licht. Bij de start in Oudega rond 11:15 was het gelukkig droog. De eerste twee km waren dezelfde als de slot km’s van gisteren.

De eerste zes km gingen over het fietspad langs de Oudegaaster brekken, een waterplas die ontstaan is zo’n 120.000 jaar geleden tijdens de voorlaatste ijstijd. Door de bewolking was de voor het meer typische lichtinval niet te bewonderen. Wel was ik weer omgeven door het geluid van vele broedvogels.

Na ruim 6km laat ik het meer achter mij liggen en via de weilanden gaat het richting Workum. Een oud stadje langs het IJsselmeer. In de middeleeuwen was het een belangrijke handelsstad en dat zie je in het centrum nog wel terug. Rond 13:00u pauzeer ik onder De Waag. Een bak koffie en een paar koekjes moeten weer energie geven.

De pauze is over en de rugzak weer omgehangen. Klaar voor het laatste deel van deze etappe. Ik loop Workum uit langs het oude haventje en ga dan richting Hindeloopen voor de laatste 5km…. Ik volg het fietspad naar Hindeloopen in plaats van de IJsselmeerdijk te volgen. Dwars door weilanden, mooie vergezichten maar geen oriëntatiepunten in de verte zichtbaar. Dan heb je het even zwaar. Na het bord Hindeloopen 3km lijkt er wel geen einde aan te komen.

Het volgen van de knooppunten is een prima manier om deze wandelingen te kunnen voltooien. Uiteindelijk na veel draaien en keren komt Hindeloopen in zicht.

Rond 14:40u heb ik het eindpunt bereikt. De rugzak af en ik kan bij Jos in de auto stappen. Op weg naar Molkwerum voor meer koffie en een warme douche.

Wat waren de omstandigheden vandaag? Zoals al eerder genoteerd in de ochtend zwaar bewolkt, maar later een doorkomende zon. Temperatuur tussen 10-13 graden en wind uit het ZW. In totaal (met pauze) ben ik 3:23:26 onderweg geweest. Ik heb 17,8km gewandeld.

En de spreuk van vandaag die kwam ik onderweg tegen op een hek. Hij spreekt voor zichzelf……

Vandaag ben ik gestart met een 5-daagse wandeling door het Zuidwesten van Friesland. Het zijn de eerste vijf etappes van het St. Odulphuspad. Waarom loop ik die nu? Het is een training voor de wandeling dwars door Duitsland (Görlitz-Vacha) die ik in mei a.s. ga lopen. O.a. testen van materiaal, bepalen van de mee te nemen spullen en het belangrijkste handig worden met in-en uitpakken van mijn rugzak. En het maken van keuzes wat ik wel/niet meeneem. Zo’n rugzak is niet eindeloos vol te proppen met alles wat wel handig is onderweg. Ik hoop aan het eind van de week bereikt te hebben dat mijn rugzak lekker tilbaar is.

Na het paasontbijt met een deel van de familie ben ik rond 10:30u op weg gegaan naar Bolsward. Pluvius zorgde er onderweg voor dat de ruitenwissers van de auto constant in beweging waren. Net na de middag arriveerde ik in Bolsward en een parkeerplek was snel gevonden. Wandelschoenen aan en rugzak op de rug, wandelapp opgestart op mijn telefoon en gaan met die banaan………

Om 12:15u liep ik naar het startpunt, knooppunt 34, aan het einde van de Kloosterlaan in Bolsward. Het spetterde nog licht van de regen. Het knooppunt was dichtbij, net onder de A7. Toen werd het gelukkig ook droog en kon ik zonder regenkleding starten. Ik heb die de hele route ook niet meer nodig gehad. De app op mijn telefoon liet het meteen al afweten en gaf geen richting aan. De route liep gelukkig via knooppunten. Die stonden op mijn kaart, daarmee kon ik de route zonder problemen aflopen.

Het eerste stukje van de route liep langs de A7 (Afsluitdijk/Joure). Na een aantal kilometers boog de route gelukkig af en daarmee kwam de rust om mij heen. Eindeloos boerenland met koeien of schapen en af en toe een verdwaald dorpje. Verder de nodige weidevogels gespot.

In de meeste verdwaalde dorpjes onderweg staan ook fraaie oude kerkjes. Vermeldenswaard is wel de St. Vituskerk van Blauwhuis. De kerk is gebouwd en ontworpen, eind 19e eeuw, door de bekende rijksbouwmeester Pierre Cuypers. Hij is bekend als architect van het Rijksmuseum en Centraal Station in Amsterdam. De St. Vitus was zijn eerste bouwwerk in Friesland.

De route liep veelal over fiets- en voetpaden. Tegen het einde heb ik nog een aardig stuk gelopen over een grasdijk. Kort voor het eindpunt in Oudega bereikte ben ik nog onder de spoorlijn Leeuwarden-Stavoren doorlopen. Na de spoorlijn ging het linksaf voor de laatste drie kilometer naar Oudega.

Om 15:15u arriveerde ik bij het eindpunt van deze eerste etappe, het kerkje in Oudega. Enige ogenblikken later kwam Jos ook aan rijden en kon ik de rugzak afgooien. Ik moest daarna nodig wat vocht bijtanken water en koffie. Daar was ik onderweg niet voor gestopt. De eerste bankjes kwam pas in zicht toen ik bijna bij het einde van de etappe was.

Hoe is het gegaan vandaag, het was toch wel een pittige wandeling. Ik ben gestart bij een temperatuur van 9 gr. dat is dus best nog fris. Verder was het bewolkt met weinig wind. Eigenlijk wel goed wandelweer. Ik heb de afstand van 18,2 km in 3:06:53 gelopen.

Ten slotte nog iets over de achtergrond van het St. Odulphuspad. Odulphus was een (jonge) monnik die in de 9e eeuw uit Brabant naar Friesland reisde om daar de inwoners te bekeren tot het christendom. Hij bood de mensen houvast, troost en invulling van het leven. In zijn naam werden kloosters en uithoven gesticht die van grote invloed zijn geweest op het cultiveren van het Friese land. De reformatie (kerkhervorming) betekende voor veel kloostercomplexen het einde. Het St. Odulphuspad telt in totaal 15 etappes en brengt iets van de nalatenschap van Odulphus weer tot leven. Er worden 7 van de 11 Friese Elfsteden aangedaan. Nu loop ik dus 5 etappes, de andere 10 zal ik t.z.t. wel vanuit Emmeloord wandelen.

Alle etappes hebben namen. Die namen hebben een religieuze link. De eerste etappe is ‘Novice’ dat staat voor nieuweling. De associatie wordt gelegd met de monniken, die in de late middeleeuwen, de kloosters in Friesland bewoonden en dijken aanlegden om nieuw land te winnen en dit ook vruchtbaar te maken. Zo staat de relatieve inwoner (monnik) voor het ontginnen van nieuw land.

En dat op de sterfdag van een ‘oude’ kerkleider, Paus Franciscus. Franciscus is ook een vernieuwer geweest in de kerk. Hij had in ieder geval weer oog voor alle mensen met alle diversiteit en wist die te binden aan die eeuwenoude boodschap waar de kerk voor staat. Franciscus overlijdt op tweede Paasdag. Pasen staat symbool voor nieuw leven, een nieuw begin.

Vanochtend rond 09:30 met de auto van huis vertrokken richting Huizen (NH). Ik parkeerde de auto op de parkeerplaats bij ‘de Goede Gooier’ aan de Crailoseweg (N527). Daar was het best al druk. Zo te zien mensen (baasjes) die speciaal daar naar toe komen om ‘s-ochtends vroeg de hond uit te laten en op de hei te laten rennen. Niet mijn favoriete soort van bezoekers….. In ieder geval heb ik de rugzak weer omgehangen en ik ben gestart met wandelen voor een ronde om Huizen.

Ik heb vandaag het grootste deel gelopen via fietspaden. Vanaf de start langs de Trapjesberg en landgoed De Boek, daarna in de richting van Oud-Valkeveen. Bij de speeltuin van Oud-Valkeveen was het al een drukte van belang met spelende kinderen en hun ouders. Het park is nog steeds in trek. In mijn lagere schoolleeftijd ging je naar dit park met schoolreisje. Toen was het de bestemming bij uitstek.

Dan gaat de wandeling verder langs de Gooimeerkust. Via de Wolfskamer en de haven Huizen kom ik uit op de Zomerkade in Huizen, waar het Gooimeerstrand er nog verlaten bij ligt. Uiteindelijk kom ik uit op de Stichtseweg en daar sla ik rechts af. Ik loop langs de Blaricummer Meent en de Bijvanck over het fietspad langs de Burgemeester Le Coultredreef naar Blaricum. Dan komen de laatste loodjes via de Bergweg en de Naarderweg. De Naarderweg loopt hier aardig omhoog om op de hoogte van de Tafelberg te kunnen komen.

Boven aan de Naarderweg wandel ik dan naar links de Oude Naarderweg op. Dat is nog een ouderwets zandpad. Voorbij de schaapskooi loopt het zandpad hier tussen de Tafelbergheide en de Blaricummerheide. Na 1,5 kilometer sta ik dan weer bij mijn auto. Rugzak af, schoenen en sokken uit en de sportschoenen aan. Het zit erop! Even de vochthuishouding op orde brengen en dan is het weer op huis aan voor een warme douche.

Huizen en omgeving is mij niet onbekend. Ik heb in Huizen een aantal jaren met plezier gewoond. In die omgeving heb ik veel gesport (hardlopen/fietsen) alleen of met clubgenoten van de plaatselijke atletiekvereniging AV Zuidwal. Met enkele enthousiastelingen, een primeur opgestart, en een aantal malen jaarlijks een rondje Gooimeer (40km) hardgelopen of gefietst. Mooie tijden en herinneringen………….

Nu houd ik het bij wandelen. Ik kon het vandaag ook niet los zien van een doel, namelijk het trainen voor lange afstandswandelingen in april/mei a.s. In april ga ik een aantal etappes lopen in de Zuidwest hoek van Friesland ter voorbereiding op een wat grotere uitdaging. In mei a.s. wil ik van oost naar west door Midden-Duitsland lopen (Görlitz-Vacha).

Het was vandaag prima wandelweer. Veel zon, een windje en temperaturen rond de 15 graden. Rond het middaguur was er zelfs nog een zonsver-duistering gaande. Die was alleen via de zonnebril niet zichtbaar, daarvoor is de zon dan te fel. In totaal heb ik vandaag 20,91 km gelopen in een tijd van 3:26:06.

De laatste woorden geef ik aan Heer Bommel (ja, die van Tom Poes): “Ik ga een eindje lopen in de vrije natuur, omdat ik een grote gedachte omhoog voel borrelen, zonder dat ik weet wat het is”.

Vandaag weer eens wandeling gemaakt met de rugzak op de rug. Ik heb een wandeling gekozen die aangelegd is rond Hilversum. Het pad bestaat al sinds 1939. Het is in 1938-1939 aangelegd door werklozen in het kader van de werkverschaffing. In 1997 is het pad gered van de verwaarlozing en weer hersteld. Ik heb vandaag in totaal 25,83 km gelopen in een tijd van 4:50u. De start vanochtend, rond 09:30, was aan de frisse kant. Het weer was aanvankelijk bewolkt. Gelukkig kwam na ruim 1,5 uur wandelen zowaar het zonnetje tevoorschijn en werd de aankomende lente voelbaar.

Ik ben gestart bij restaurant Groot Kievitsdal aan de Hilversumsestraatweg net buiten Hilversum. Het mooie van deze route is dat je op meerdere plekken kunt starten. Bij ieder startpunt staat een informatiebord, zie foto.

Ik heb best wel wat ervaring in het lopen van uitgezette routes. Ik was vanochtend eerst gestart met een wandelapp maar die begon na een paar kilometer toch weer af te wijken van de route en wilde mij vooral de verkeerde kant opsturen. Daarna ben ik gaan lopen op de stenen en de rood/witte bordjes die langs de route staan. De route is perfect uitgezet. Op het juiste moment was er weer een steen of een bordje. Ik ben dus niet verkeerd gelopen.

Ik heb vandaag veel bos en hei gezien. Globaal liep de route door het Cronebos, richting Hollandse Rading. Onderweg kwam ik nog een voor mij bekend terrein/gebouw tegen, nl. de Zwaluwenberg. Dit is het hoofdkwartier van de Inspecteur Generaal van de Krijgsmacht (IGK). In de tijd dat ik daar rondliep was dat noch prins Bernhard. Nu is het gebouw regelmatig in het nieuws als er een kabinet geformeerd gaat worden. Dan vinden er onderhandelingen plaats buiten de hectiek van alle dag.

De route vervolgt over de Hoorneboegse Heide om dan bij Zonnestraal af te buigen richting Kerkelanden. Hier loop je dan dwars door de woonwijk in de richting van het Corversbos. Via het Corversbos en het Spanderswoud kom je uit in Hilversum Noord. Daar over een deel van het ‘gebed zonder end’ richting Crailo. Halverwege gaat het dan dwars over de Westerheide richting Laren. Na het oversteken van de Larenseweg verder over de Zuiderheide richting Baarn. Uiteindelijk kom ik rond 14:15 uur weer uit bij de Hilversumsestraatweg en restaurant………

Dit is uiteindelijk de hele wandeling

De wandeling was als zwaar getypeerd. In het begin viel dat nogal mee maar naarmate de kilometers vorderde werd het inderdaad zwaarder. Klimmetjes in het Spanderswoud en op de Wester- en Zuiderheide. Dat voelde ik wel aan de bovenbenen. Zeker met een rugzak is dat wel een ding. Er moest bijna op het laatst ook nog geploegd worden door rul zand. Uiteindelijk is de missie geslaagd vandaag, nl. een pittige training voor een langeafstandswandeling in Mei a.s.

Ik sluit af met het volgende: “Wacht niet op een goede dag, maak er één.” Dat is mijn gevoel over de dag van vandaag. Een paar weken heb ik steeds geroepen, ik ga het voetstappenpad lopen. Er was iedere keer wat! Dus doorzetten is belangrijk. Overigens geloof ik dat niet alles maakbaar is voor ons als mensen. Gelukkig klopte het vandaag en was ik in staat deze wandeling te maken. Het is nog altijd zo dat wandelen de voeten in beweging brengt, het bloed in beweging en de geest in beweging.

Tot de volgende blog!

Vandaag (12/9) ben ik gestart met een eerste wandeling in het Noorden van Friesland. Dat vereist wel enige uitleg. Voor mensen die mij volgen. Ik heb de plannen rond het lopen van de Okumenischer Pilgerweg dwars door Duitsland nog even in de ijskast moeten zetten. Bij de start vorige week vrijdag (6/9) was het boven de 30 graden en dat zou meerdere dagen aanhouden. Geen gelukkige combinatie met lange etappes en een zware rugzak. Dat betekent naar mijn ervaring meer rustdagen nemen en die tijd had ik niet ingecalculeerd. Daarom ben ik terug gegaan naar NL. Ik ga een nieuw plan maken voor de wandeling door Duitsland. Toch kriebelde het en ik ben op zoek gegaan naar een andere wandeltocht. Dat zijn 7 wandeltochten geworden door het Noorden van Friesland en Groningen.

Het ziltepad is een pad in ontwikkeling. Het wordt nog uitgebouwd met etappes vanuit de kop van Noord-Holland en zal eindigen in Noord Duitsland. Het gemeenschappelijke in Friesland/Groningen is dat de route o.a. plaatsen aan doet waar kerken staan die op terpen gebouwd zijn.

De eerste etappe heb ik gelopen vanuit Hegebeintum.

In totaal heb ik 19km gelopen en ben 3u45m onderweg geweest. De weersverwachting was niet best. Code geel afgekondigd en er was veel regen voorspeld. Uiteindelijk heeft het wel een aantal malen gespetterd maar gelukkig geen zware buien. Ik heb wel voor het eerst m’n regenjack aangehad. Het was best te doen.

Aan het einde van etappe staat de auto geparkeerd. Daar kan ik weer even bijkomen en dan op weg naar de camping ‘De Blijer Wadden’ in Blije daar blijf ik 3 nachten in een veredelde trekkershut.

Het is toch weer een knop omzetten. Van de relatieve drukte thuis naar de rust van het Friese weidelandschap en daar in je eentje rondlopen. Je gedachten gaan alle kanten op. Maar iedere keer is daar die natuur en de omgeving waar je loopt die vragen om je aandacht. Soms knijp je even in je arm loop ik hier echt met een eindeloze einder in het verschiet, weilanden en kleine dorpjes en boven mij prachtige wolkenpartijen. Zo dit zijn waarom de Duitse schrijver/dichter en wetenschapper Goethe schreef: ‘Nur wo du zu Fuss warst, bist du auch wirklich gewesen’ (vertaald: Alleen daar waar je te voet was, ben je werkelijk geweest).